
Er is iets waar ik de afgelopen tijd beter in ben geworden en dat is in dingen gewoon eens niet weten. Dat is iets wat ik vroeger niet kon. Of eigenlijk moet ik zeggen: niet kon accepteren. Vroeger wilde ik álles van tevoren, uitgetekend en uitgespeld, geprogrammeerd én gepland, weten. En dan heb ik het over praktische dingen, zoals: wat ga ik vandaag doen met mijn vrije dag? Maar het geldt ook voor minder praktische dingen, zoals niet precies weten waar een schip zal stranden.